Gecenin en sevimli anısını anlatmadan geçemeyeceğim. İlk yarı gayet dikkatlı konseri izleyen Ege ikinci yarıda sıkılmaya başladı. Gerçi onun yaşı itibariyle o kadar süre bir sandalyeye onu sabitlediğimizi düşünürsek çok iyi bile dayandı.Konser sonunda ısrarlı alkışlar karşısında orkestra küçük bir jest yaparak konserin en güzl parçasını çalmak üzere yerini aldı. İşte o an da tam bir sesizlik hakimdi. Ege tekrar çalmak için orkestranın yerini aldığı o sessiz anda,gayri ihtiyari off be yeter artık diye bağırınca herkesi aldı bir gülme.Neyse ki müzik çalmaya başladıda kahkahalar pek duyulmadı.